Arşiv

Posts Tagged ‘Plug-ins’

233: VICui plugin hakkında

VICui, vSphere Integrated Containers bünyesinde kurulan VCH’ların ve konteynerlerin, vSphere yöneticisine yönelik izlenebilirlik yeteneklerini artırmayı hedefleyen bir Web Client eklentisidir. Daha önceden klasör olarak indirmiş ve VCH kurulumlarında kullanmış olduğumuz vic klasörü içerisinde, plugin kurulumu ile ilgili paketler de yer almaktadır. Kurulum Windows tabanlı vCenter ile appliance tabanlı vCenter arasında farklılık gösterecektir. Ben kendi ortamım doğrultusunda, appliance tabanlı olan vCenter ile vic-machine olarak PhotonOS kullandığım senaryoyu kaleme alacağım.

Kurulumu gerçekleştirmeden önce kontrol etmemiz gereken önemli konu, vCenter appliance sunucusunun root kullanıcısının shell’inin bash olması gerektiğidir. Eğer varsayılan olarak appliancesh bırakılmış ise, SSH üzerinden gerçekleştirilecek erişim başarısız olacak ve işlem devam edemeyecektir. Bunu değiştirmek için, vCenter sunucusu üzerinde SSH yapıldıktan sonra aşağıdaki komutlar çalıştırılır;

shell.set –enabled true
shell
chsh -s /bin/bash root

İşlem bittikten sonra ise eğer isterseniz aşağıdaki komut ile varsayılan shell’e dönebilirsiniz.

chsh -s /bin/appliancesh root

Gerekli önkoşulu sağladıktan sonra kurulum kısmına geçebiliriz. Vic-machine olarak tanımladığımız sunucuda, vic klasörü altında yer alan kurulum paketleri arasında bulunan konfigürasyon dosyasına, vCenter sunucusunun bilgisini yazmamız gerekecektir. IP kısmı zorunlu, diğer parametreler opsiyoneldir. Aşağıda bunun örneğini görebilirsiniz.

vicpluginSonrasında aşağıdaki komut dizilimi ile install.sh scriptini çalıştırılır. Öncelikle install.sh scriptinin çalıştırılabilir olması gerekmektedir. Bu script kendi içerisinde de vic-ui-linux.sh scriptini çağırır, bu yüzden bu scriptin de yetkilerinin düzenlenmesi gerekir, yoksa yetki hatası sonucu işlem yarıda kalacaktır.

chmod +x install.sh
chmod +x ../../vic-ui-linux.sh
./install.sh

Scripti çalıştırdıktan sonra aşağıdaki gibi bir çıktı ile karşılaşmayı bekleyebiliriz.

vicplugin2

Bu kurulum işlemi esnasında bizden üç kere şifre girmemizi isteyecektir;

  • Bash’in açık olup olmadığını test etmek için, eğer bash shell açık değilse kurulum devam etmeyecektir.
  • SSH üzerinden gerekli dosyaları kopyalamak için.
    • Kaynak klasör: /root/vic/ui/vsphere-client-serenity/
    • Hedef klasör: /etc/vmware/vsphere-client/vc-packages/
  • Dosya ve klasörlerin yetkilerinin düzenlenmesi için.

Bu adımları başarılı geçtikten sonra com.vmware.vicui.Vicui isimli bir eklentinin eklenmiş olduğunu göreceğiz.

vicplugin4

Web Client tarafında ise farkettiğim, VIC’in daha önceki beta versiyonlarında daha zengin ve bilgilendirici bir arayüzün bizlerle birlikte olduğu idi, 2015 yılında yayınlanan bu makalede görüldüğü gibi. Güncel versiyon olan 0.8.0 versiyonunda karşılaştığım durum ise, VCH endpoint VM ve konteyner VM’lere tıkladığımızda, özet sayfasında bir portlet vasıtası ile bize ekstra bilgiler sunması. Ancak yeni VCH oluşturmak gibi opsiyonları göremedim.

vicplugin3

Kategoriler:VMware Etiketler:,

126: EMC ve VSI eklentileri

vSphere Client eklentilerini (plug-in) her zaman çok sevmişimdir. Hele bir de EMC’nin VSI eklentileri gibi önemli bir eksiği kapatıyorsa daha ne olsun. Bu yüzden bugün biraz bu konuya değinmek istiyorum.

VSI, Virtual Storage Integrator adı altında sunulan, hem vSphere hem de Hyper-V için hazırlanmış bir eklenti paketidir. VMware ortamı ile storage ortamı arasındaki bağı kurmak her zaman zor bir süreçtir, hele bir de VMware admini ile storage admini birbirinden farklı kişiler hatta gruplarsa. Storage admini diskleri tanımlar ama o diskler üzerinde ne çalıştığından haberi olmaz, aynı şekilde VMware admini de diskleri alır, kullanır ancak disk altyapısı ile ilgili hiç bir fikri bulunmayabilir. Ayrıca disk tanımlama süreçleri esnasında da excel tabloları havalarda uçuşur ve yönetimi gayet zor bir ortam meydana gelir. İşte VSI eklentileri bu tip problemleri adresliyor. 

Bu eklenti paketi aslında dört farklı bileşenden oluşuyor. Bunları aşağıdaki gibi sıralayabiliriz:

  • Storage Viewer: Bu eklenti, VMware admininin disk altyapısı ile ilgili ihtiyaç duyabileceği tüm bilgilere read-only erişim sağlar. 
  • Unified Storage Management: Storage admininin tanımladığı haklar doğrultusunda, VMware admini vSphere Client aracılığı ile kendi diskini tanımlayabilir ve disk kutusunun desteklediği birçok operasyonu gerçekleştirebilir.
  • Path Management: Gerek VMware NMP (Native Multipathing Plug-in) olsun gerekse PowerPath gibi 3rd party bir yazılım olsun, VMware adminlerinin multipathing ile ilgili operasyonlarını, vSphere Client üzerinden çok daha efektif bir şekilde yapabilmelerine olanak tanır.
  • Storage Pool Management: Unified Storage Management’ın ötesinde, vSphere Client üzerinden disk kutusu üzerinde storage pool’lar yaratılmasını ve yönetilmesini sağlar.

VSI’ın en güncel versiyonunu EMC’nin PowerLink sitesinden indirebilirsiniz. Ben ilk aşamada Storage Viewer eklentisini indirdim ve denedim. Kurulum kısmı gayet sıradan, sadece bir noktada size “Solutions Enabler” kurmak isteyip istemediğinizi soruyor. Buna evet demeniz gerekiyor çünkü eğer Symmetrix, CLARiiON veya VNX-Block disklerini görüntülemek istiyorsanız buna ihtiyacınız olacaktır. Bu arada kurulumu her hangi bir vSphere Client çalışan makinada yapabilirsiniz.

Kurulumu tamamladıktan sonra, eklentiyi aşağıdaki şekilde görebiliyor olmanız gerekir.

Bu noktadan sonra yapmamız gereken ilk şey, eğer ortamımızda varsa, Solutions Enabler bağlantısını gerçekleştirmek. Aşağıdaki ekrana IP ve port yazmak yeterli olacaktır. Bağlantı kurulduktan sonra, Solutions Enabler üzerinde tanımlı disk kutuları artık VSI üzerinde de otomatik olarak tanımlı olacaktır. Sol menüde gördüğünüz ilgili modelleri tıklayarak bunu görebilirsiniz. Eğer göremediğiniz disk kutunuz varsa (Symmetrix dışında) SP’lerinin IP’lerini, geçerli bir kullanıcı adı ve şifre ile birlikte yazarak elle de ekleyebilirsiniz.

Bu basit tanımlamalardan sonra gelelim işin keyifli kısmına. Artık herhangi bir ESX hostunu seçtiğimizde, ekstradan “EMC VSI” adında bir tab göreceğiz. Buradan o hosta tanımlanmış datastore’ları, EMC LUN’ları ve daha fazlasını görebiliriz. Aşağıda görüldüğü gibi herhangi bir LUN’un, marka model ve firmware versiyonuna kadar hangi disk kutusundan verildiği, LUN ID’si, RAID tipi, META olup olmadığı, kaç yoldan disk kutusuna bağlı olduğu ve hangi datastore’da yada VM’de RDM olarak kullanıldığı bilgilerine tek bir ekrandan ulaşabiliyoruz. Sizi bilemiyorum ama bu ve birkaç ekrandan alacağım export’un, benim birçok excel tablomun yerini tutacağı kesin.

Yakın zamanda Unified Storage Management eklentisini de denemeyi düşünüyorum. Zira, eğer bu VSI paketi içerisinde bir yıldız oyuncu varsa, bu her halde  Unified Storage Management olacaktır.

Kategoriler:EMC, VMware Etiketler:,

107: FaultTolerance ve SiteSurvey

Fault Tolerance (FT), bir sanal sunucunun erişilebilirliğinin artırılması konusunda VMware’ın geldiği son nokta. Ancak bu güzel teknoloji malesef her zaman kullanılabilir bir teknoloji değil çünkü belkide VMware ürün ve özellikleri arasında en fazla gereksinimi ve limitasyonu bulunan özellik. Kendime de bir hatırlatıcı olabilmesi açısından da, bunları tek bir çatı altında toplamak iyi olur diye düşündüm. FT’yi kullanabilmek için gerekenler;

Cluster tarafında gerekenler:

  • “Host certificate checking” enabled olmalı.
  • Üzerinde FT çalışacak tüm fiziksel sunucular aynı vSphere versiyonuna ve build number’ına sahip olmalı.
  • Tüm ESX sunucular aynı disk ve network kaynaklarına erişebiliyor olmalı.
  • FT logging ve vMotion networkleri tanımlı olmalı.
  • VMwareHA enabled olmalı.

ESX tarafında gerekenler:

  • ESX versiyon 4.0 veya ötesi olmalı.
  • ESX FT için lisanslı olmalı.
  • ESX üzerinde bulunan prosesörler FT ile uyumlu olmalı (KB).
  • Fiziksel sunucu FT ile uyumlu olmalı (Compatibility Guide).
  • ESX’lerin BIOS tanımlarında Hardware Virtualization (HV) enabled olmalı.

Sanal Sunucu tarafında gerekenler:

  • Bir vCPU kullanılmalı. Umarım vSphere5 ile SMP desteği de gelir.
  • Physical RDM disk kullanılmamalı.
  • Kullanılan VM diskler thick provisioned olmalı (eagerzeroedthick).
  • Kullanılan diskler shared storage üzerinde bulunmalı (FC, iSCSI, NFS olabilir).
  • İsletim sistemi FT uyumlu olmalı.
  • CDROM, Floppy, USB gibi fiziksel sunucuya bağlı bileşenler kullanılmamalı.
  • N_Port ID Virtualization kullanılmamalı.
  • Paravirtualization kullanılmamalı.
  • NIS passthrough kullanılmamalı.
  • Snapshot kullanılmamalı.

Görüldüğü gibi olmalı da olmalı. Şimdi gelelim işin eğlenceli tarafına. Eğer VCP sınavına hazırlanmak gibi bir amacınız yoksa tüm bunları ezbere bilmenize gerek kalmadı. Tüm bu kontrolleri yapan bir plug-in VMware sitesinden download edilebilir. Tek yapılması gereken gelen msi dosyasını vSphere Client çalışan ortamda çalıştırıp plug-ini kurmak. Son derece basit. Sonrasında vSphere Client’ı başlattığınızda Cluster ve Host objelerine yeni bir tab eklenmiş olduğunu göreceksiniz, SiteSurvey.

İster cluster üzerindeyken ister host üzerinde run ettiğinizde size gayet anlaşılır bir rapor oluşturacak ve hangi noktalarda FT uyumlu olmadığınızı söyleyecek.

Burada ilgili ESX sunucusunun FT logging network tanımının yapılmadığını, VM01 sunucusunun ise birden fazla vCPU kullandığını, thick provisioned bir diske sahip olmadığını ve üzerinde snapshot bulundurduğunu görebiliyoruz. Burada belirtilenler düzenlenene kadar VM01 sunucusunda FT enable edemeyeceğiz.

Kategoriler:VMware Etiketler:, , ,
%d blogcu bunu beğendi: